วันนี้หยุดยิ้มไม่ได้...

posted on 07 Dec 2012 17:50 by chippu directory Diary

นานๆจะมาเอ็นทรี่ย์พิมพ์ยาวๆ... ขี้เกียจพิมพ์จัง /ห๊ะ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ใฝ่ฝันไว้ว่าโรงเรียนใกล้บ้าน มหาวิทยาลัยใกล้บ้าน ทำงานในโรงพิมพ์ใกล้บ้าน
และจริงๆที่อยากไปอยู่ที่สุดคือ ม.เกษตร เพราะมันใกล้บ้านมาก สะดวก ไม่อยากจากบ้านไปไกลเลย I love home
#ฮิคิโคโมริ
 
 
แต่ก็นะ ผลก็ออกมาแล้วล่ะ...
 
 
 
 
 
 
 
 
คงจะกลายเป็นเด็ก มธ. แทนละครับ ฮา
หลังจากนี้คงต้องไปอยู่หอกับพี่สาวที่เรียนสหเวชอยู่ที่นั่น ; v ;
 
Good Bye My Home ... See you again 4 years later...
/จริงๆนั่งรถเกือบชั่วโมงก็ถึงบ้าน
 
 
 
ว่าก็ตามจริงตอนไปสอบข้อเขียน มธ.เป็นอะไรที่ไม่มั่นใจที่สุดนะ... ทำไม่เสร็จด้วย
ตอนเกษตรอย่างมั่นใจ ทำเสร็จ คิดว่าโอเค แต่สงสัยงานคงไม่เข้าตากรรมการ หรือไม่ก็โดนหักคะแนนเพราะงานสกปรก
ก็เลยมิได้...  บ๊ายบาย ม.เกษตร
 
 
 
 แต่ตอนไปสัมภาษณ์ก็ได้ลองทัศนาจร มธ. จริงๆจังๆบ้างแล้วแหละ น่าอยู่ดีนะ เหมือนเมืองเล็กๆเลย
แล้วตัวมหาวิทยาลัยมันค่อนข้างออกนอกเมืองด้วย พี่สาวบอกว่า ถ้าไม่ใช่เวลาเลิกงาน รถก็ไม่ติดมาก!
อยู่สบายเลย~ /แต่ข่าวว่าคณะนี้งานหนักนะ _(;З」 ∠)_
 
 
 
 ------------------------------------------------------------------------------------------------
------ตอนสัมภาษณ์------
 
มันนานมาแล้ว จำไม่ค่อยได้หรอก (แค่เกือบสองอาทิตย์)
แต่กลับบ้านมาดูรายชื่อบุคลากรดูเหมือนอาจารย์ที่สัมภาษณ์เราคือ อาจารย์ศุภวัจน์ แก้วขาว
อืม เพราะลักษณะท่านเด่นมากอ่ะ... จุดที่ต่างกับอาจารย์คนอื่นชัดที่สุด แต่อาจารย์ท่านดูใจดีนะ
 
เราก็เลยเล่นบทเด็กดีตีซี้เข้าสู้(?)...
 
 
คนสนิทจะรู้กันดีว่าชิปค่อนข้างปากเสีย อืม นั่นล่ะ... ไม่ใช่เสียแบบพูดคำหยาบ ด่าใครไปทั่ว
แต่เสียแบบพูดความคิดไปตรงๆไม่แคร์คนฟัง .__.)
เวลาโดนคุณผู้หญิงลากไปซื้อของด้วยจะโดนบ่นทุกทีว่า ชิปวิจารณ์ความจริงเกินไปจนของเขาหมดความน่าซื้อไปได้สบายๆ
#แต่มันก็ดีนะ ไม่เปลืองเงินซื้อ
 
แต่วันนั้นต้องปรับเลเวล กรองคำพูดกันหน่อย
ถึงแม้พออาจารย์ท่านชวนคุยถึงเรื่องคุณพ่อคุณแม่เราจะแอบเผาทั้งคู่ไปนิดหน่อย
 
ตอนสัมภาษณ์นั้นใช้หลายคนในห้องเดียวกันล่ะ แล้วแบ่งคนสอบไปคุยโต๊ะละมุมละมุม
คำถามวันนั้นก็มีต่างๆนาๆเลย แต่ไม่มีที่คาดไว้คือพวก ความรู้เกี่ยวกับตัวมหาวิทยาลัย / คิดวิเคราะห์แยกแยะแบบสัมภาษณ์มศว.
 
มีถามว่า "รู้ไหมว่าภูมิสถาปัตย์เนี่ย คืออะไร" "ทำไมถึงอยากมาเรียนคณะนี้ล่ะ" อะไรประมาณนี้ที่พอจะตรงตามคาดบ้าง
จนมีคำถาม "คุณพ่อเป็นภูมิสถาปัตย์เหมือนกัน จบจุฬามาเหรอ รุ่นไหนปีไหน?"
อ่า อันนี้ล่ะโกลาหล อนึ่งที่พ่อแนะนำให้มาสอบมธ.นอกจากพี่สาวอยู่หอที่นี่คือ อาจารย์ประธานสาขาภูมิสถาปัตย์ที่นี่
เป็นลูกสาวของ อ.เดชา บุญค้ำ อาจารย์ของพ่อ ซึ่งตั้งแต่เด็กเราก็ได้ไปที่บ้านท่านตอนช่วงปีใหม่ หรือวันเกิดท่านบ้าง
แต่เราเป็นพวกไม่ค่อยสนใจผู้ใหญ่อยู่แล้ว... แต่จำได้ประมาณว่าบ้านท่านมีต้นไม้แต่ละต้นในสวนใหญ่โตมาก ตัวบ้านยกพื้นสูง ชั้นใต้ดินมีห้องออกกำลังกายอุปกรณ์เยอะแยะเลย และมีช่องการ์ตูนเน็ตเวิร์ค #ข้อสุดท้ายเป็นอะไรที่ปลื้มที่สุดอ่ะ #ทำไมบ้านเรามีแต่ทรูสปาร์ค และไปทีไรได้เจอพวกเด็กๆน่ารักทุกที จำได้ว่ามีลูกใครของศิษย์คนไหนซักคนเป็นแฝดชายหญิงด้วย ฮว้ากกกกก O<-< อยากจะลักพาตัวลูกเขากลับบ้าน
 
พอเถอะเบี่ยงประเด็นไปเยอะ
คือพอเราบอกว่า พ่อเราจบปีนี้นะ รุ่นที่4ภูมิสถาปัตย์จุฬา เท่านั้นล่ะ
อาจารย์ท่านก็ตะโกนถามและแนะนำกันข้ามโต๊ะเลย .__.) /ช็อค
ตอนนั้นสติแตกบทจะหลุด จะที่ท่านพูดได้ประมาณว่า
"นี่ๆ เด็กคนนี้พ่อจบจุฬาฯรุ่น4ล่ะ พอจะรู้คุ้นๆบ้างไหม?"
อา...โต๊ะอื่นก็หันมาสนใจกันพอสมควรล่ะ แล้วตอนนั้นก็มีอาจารย์ผู้หญิงคนนึงบอกขึ้นประมาณมาว่า
. . . . . . . . .
ตอนนั้นเราได้ยินว่า "รุ่น4 นั่นไง ลูกซูโม่กิ๊ก น่ะ" เราก็เลยรีบตอบไป ลิ้นก็พันกัน พยายามจะบอกว่า
"ไม่ ไม่ใช่น่ะค่ะ ไม่ใช่ลูกลุงกิ๊ก พ่อหนูชื่อ..." เหมือนจะโกลาหลกันพักนึง เราถึงได้สติประมวลผลอีกทีว่าเขาพูดว่า รุ่น ไม่ใช่ลูก โอเคค่ะ หลังจากนั้นเข้าใจตรงกันล่ะ
. . . . . . . . .
 
 
ผ่านจุดวุ่นวายไปเปราะนึง ต่อมาท่านถามประมาณว่า
"อะไรคือเรื่องที่ Pressure ที่สุดสำหรับหนู" โอ้ เด็กวิทย์ค่ะ ประมวลผลคำว่า Pressure ได้เลย... ความดันค่ะ!
แต่มันคงไม่ใช่หรอกกับคำถามแบบนี้ คงแปลประมาณว่าเรื่องที่กดดันหรือเครียดที่สุดอะไรแบบนี้มั้ง
เป็นคำถามที่ไม่คาดคิดมาก่อนเลย...ตอบยากจัง
#บุคคลที่พอเจอเรื่องไม่สนุกก็พยายามไม่สนใจลืมๆมันไป
สมองประมวลเยอะมากเลย จริงๆถ้าเรื่องแบบนั้นช่วงนั้นคือ "ความเครียดจากงานยุ่งๆสอบเยอะๆ ไม่มีเวลาว่าง โดนคาดหวังให้เข้ามหาวิทยาลัยให้ได้จากหลายคน จนเก็บมาฝันว่า เราพลั้งมือฆ่าคนรู้จักไป แล้วฝันแบบนี้บ่อยมากจนบางทีเริ่มสับสนความฝันกับความจริง"
 
...มันดาร์กไปนะ...ถ้าพูดไป... ไอ้เด็กนี่อนาคตมันอาจจะฆาตกรก็ได้... / พับเก็บไว้
 
ก็เลยต้องเลือกเรื่องที่เบาลงมาหน่อย ระดับค่อนข้างเด็กๆหน่อย
เพราะไหนๆเราก็พยายามใช้หน้ากากไร้เดียงสา มองโลกสดใสเข้าสู้ไปแล้ว
เราตอบไปว่าด้วยเรื่องที่เคยเรียดระยะนึงเมื่อนานมาแล้ว
 
"สอบตกเคมีค่ะ"
 
อาจารย์อึ้งไปหน่อยนึงเลยค่ะ... เราก็บรรยายต่อไปหน่อยแบบว่า เพราะปกติเกรดก็เลขสวยอยู่
แต่พอขึ้นม.ปลายมาเจอเคมี เกรดก็ตกเอาๆเลยค่ะ โดนวิชานี้ฉุด เกรดไม่สวยนี่ล่ะเครียดเลย
/จริงๆไม่ต้องใช้เวลาว่างอันมีคุณค่าไปนั่งซ่อมหรือทำงาน จะเกรดเท่าไหร่ก็ได้
#บุคคลที่พอทุ่มอ่านเคมีจะตกคณิต พอผ่านคณิตจะตกเคมีมาสามปี
 
แล้วอาจารย์เขาก็คงงงๆน่ะนะ ถามย้ำๆเลยว่า เรื่องที่เครียดที่สุดของหนูมีแค่นี้เองเหรอ
เราก็ตอบตรงๆไปว่า "ค่ะ คือปกติไม่ค่อยมีเรื่องอะไรเก็บมาเครียดอยู่แล้ว(ไม่สนใจเรื่องไม่สนุก) แต่ตอนเกรดตกมันเป็นความรู้สึกที่แย่จริงๆค่ะ เคยเกรดดีๆมา มาเจอวิชานี้ เกรดนี้แย่เลย(เพราะเสียเวลาปิดเทอมอันมีค่าไปนั่งซ่อม)"
 
 
จากนั้นอาจารย์เขาก็อธิบายถามสบายๆแล้วล่ะรวบๆเอาก็ประมาณ
 
คณะนี้เรียนหนักนะ อาจจะต้องกลับดึกด้วย แต่วางแผนจะอยู่หอสินะ ก็โอเค มีพี่น้องสามคน พี่คนกลางลูกสาวคนเดียวเหรอ พ่อคงหวงน่าดูสิ "ไม่หรอกค่ะ พ่อค่อนข้างปล่อยเลย หนูอยู่แต่บ้าน ก็ไล่ให้ออกไปข้างนอกซะมั่ง"
ทำไมถึงอยากเรียนคณะนี้ล่ะ คณะนี้เรียนเกี่ยวกับอะไรรู้ไหม "เท่าที่ทราบมาคือการออกแบบภายนอกอาคารสินะคะ
แต่ก่อนหนูเคยคิดว่ารวมถึงการออกแบบสวนด้วย แต่ฟังจากที่คุณพ่อเคยอธิบาย สเกลงานดูจะใหญ่กว่า"
 
พอจะดูโปรขึ้นมะ...
 
อันที่จริงที่่ชิปเลือกทางนี้ สาเหตุก็มีเยอะแยะ พ่อจบสาขานี้มา หนังสือเกี่ยวกับต้นไม้เต็มบ้าน ถ้าไม่เข้าใจก็มีคนสอน แล้วก็ "โดยส่วนตัวเวลาไปร้านหนังสือชอบไปยืนดูหนังสือออกแบบสวนมาก ออกแบบบ้าน ออกแบบห้องก็มีชอบบ้าง แต่ไม่มีตังค์ซื้อ หนังสือพวกนี้ภาพสีเล่มนึงแพงอยู่ แต่ตอนนี้คิดว่าได้มาเรียนคณะนี้แล้ว เพื่อการศึกษาคุณพ่อคงช่วยสมทบทุนและซื้อให้ได้แล้วล่ะค่ะ" /แสยะยิ้ม
#อารมณ์แบบพ่อเคยท้าไว้ใช่ไหม ถ้าหนูติดจะได้รู้กันล่ะว่าใครได้ใครเสีย หึหึ
 
 
อาจารย์เขาก็ดูประวัติต่ออีกว่า "คุณพ่อเป็นสถาปนิก คุณแม่เป็นบัญชี เจอกันได้ยังไงนะ แล้วอย่างนี้คุณแม่ก็เป็นคนคุมบัญชีในบ้านสินะ" ตรงนี้จำได้ว่าอาจารย์ท่านพูดแบบสนุกๆค่ะ
เราก็ตอบไปว่า "ไม่เลยค่ะ คุณแม่นี่ล่ะค่ะ คนใช้เงินเลย" The most true story...
/หลังจากนั้นพอเล่าให้แม่ฟังก็ฮากันทั้งบ้านเลย ไปเผาแม่ให้อาจารย์ฟัง
 
 
ตอนสอมภาษณ์ก็ประมาณนี้ล่ะค่ะ ไม่เครียด ไม่อะไรเลย สนุกดี ●▽●)╯
 
 
แต่เพื่อน...ที่เพิ่งไปรู้จักกันในที่นั้น โดนสัมภาษณ์ดูเครียดกว่าหน่อยนะคะ
 
 
เจอคำถามแบบประมาณนี้มั้ง ไม่แน่ใจ
"คุณคิดว่าทำไมเราถึงควรเลือกคุณเข้าศึกษาทั้งที่มีคนอีกมากมายที่อาจเก่งกว่าคุณ"
"ทำไมคุณถึงไม่เลือกภูมิสถาปัตย์ของจุฬาล่ะ ที่นั่นมีชื่อเสียงกว่าตั้งเยอะ"
คำถามที่สอง เพื่อนที่สอบเขาตอบแบบ "ผมคิดว่าเรียนจุฬาดูหนุงหนิงไปน่ะครับ ไม่ค่อยชอบ"
แล้วปรากฎว่าอาจารย์ที่สัมภาษณ์คนนั้นเขาจบจุฬาฯมาค่ะ lol
 
ชิป ถือว่าโชคดีค่ะ อาจารย์ท่านดูใจดี
*ในใจ* เจอคำถามแรกไปคงตายเลย "นั่นสิคะ หนูก็ว่าอยู่คนอื่นเก่งกว่าหนูตั้งเยอะ เขาเรียนพิเศษมากันปีกว่า หนูเพิ่ง
เรียนแค่เดือนกว่าเอง ลายเส้นก็การ์ตูนเกิน ตอนไปเรียนนี่โดนติกระจุยเลย แถมเป็นสไตล์ที่ชินจนแก้ไม่ได้ด้วย
แถมหนูก็โคตรขี้เกียจเลย ทำอะไรแค่ตามใจตามอารมณ์ จริงๆไม่เหมาะจะเรียนอะไรซักอย่างหรอกค่ะ ไปเป็นนีทจะเหมาะกว่า" /เอ่อ...
 
คำถามที่สองก็คง "คือหนูไปสอบมาแล้วไม่ติดค่า ส่วนเกษตรคิดว่ามั่นใจแล้วก็ไม่ติดเหมือนกันค่า
มาโผล่นี่ก็ยังงงๆอยู่เลย แต่ก็ดีแล้วคะ ถ้าได้จุฬาก็ต้องอยู่หอในเมืองอีก แถมไกลบ้านเกินนั่งรถหลายต่อ
ต้องพบปะกับชุมชนแออัดในเมืองด้วย หนักใจสำหรับฮิคิโคโมริเกินไปค่ะ" /เหตุผลนี่มันอะไร...
 
 
 
ฮา...
 
 
 
 
 
ผ่านไปแล้วก็ช่างมันเถอะ....
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
วันนั้นต้องขอบคุณสาวน้อยคนนึง สัมภาษณ์เบอร์ก่อนเรานิดหน่อย ใจดีช่วยหาลิควิดให้เราด้วย~
จำได้ว่าฝ่ายนั้นถามชื่อมา แต่พอเราถามกลับไปก็โดนขัดจังหวะด้วยการเรียกไปรอสัมภาษณ์ซะก่อนอ่ะ
ขอบคุณมาก เรายังอยากรู้ชื่อเธออยู่นะ (   ˋ ω ˊ ) <รู้ชื่อเรา ก็อยากรู้ชื่อเขา กฎการแลกเปลี่ยนอย่างเท่าเทียม
แต่น่าจะได้เจอกันอีกอยู่แล้วล่ะ พอร์ตเขาดูหนาและงานสุดยอดมาก ติดด้วยกันแน่ๆ!
 
 
 
 
 
 
 
สุดท้ายนี้
 
ตอนนี้คิดว่าสะดวกจะไปคอมิกซีซันแน่ๆแล้ว!
 
จากครั้งแรกครั้งเดียวที่ได้ไปก็ผ่านมาตั้งเกือบสองปีแล้วมั้ง คิดถึงจัง
 
แต่ตอนนี้งบที่มีก็น้อยอยู่ จะมีโอกาสได้รับโบนัสเป็นทุนไปเก็บเกี่ยวเพิ่มจากที่มีอยู่รึเปล่าก็ต้องรอดูอีกทีล่ะ
 
แล้วก็ขอให้วันนั้นที่โรงเรียนไม่มีงานเข้าหรือกีฬาสีโดนเลื่อนมาชนวันอาทิตย์หรรษาของฉันนะ! (;ノ゚Д゚)ノ
 
ขอให้โชคดีนะตัวฉัน แล้วขอให้ได้เจอกันนะ สหายผู้จะไปบันเทิงในคอมิกซีทุกท่าน
 
 
(  ˊ ω ˋ  )

Comment

Comment:

Tweet

@deciso อา ขอบคุณกำลังใจและประสบการณ์จากพี่เดย์ด้วยนะคะ เล่าให้กบในกะลาอย่างเรารู้ตั้งหลายเรื่อง ; w ;

#14 By CHIP on 2012-12-10 19:36

ยินดีในทวิตไปแล้ว มาในนี้อีกรอบ^^;
ยินดีด้วยน้าน้องชิปปุ!! //ตบมือดังๆ ให้กับความพยายามน้า
แล้วก็ชิวได้แล้วเนอะ  อย่าเพิ่งไปเครียดเลย พักผ่อนก่อนbig smile
ปล. ทำไมรู้สึกว่าตัวเองแก่จังนะ ฮือ ชิปเข้าปีหนึ่งพี่ก็ปีสี่พอดี...

#13 By Deciso on 2012-12-08 21:07

@lovebel ตอนพิมพ์ไม่ได้นึกถึงแต่แม่กับพี่สาวไม่ได้นึกถึงเจ๊เลย แต่มานึกดูก็ ใช่ ด้วย .__.)

#12 By CHIP on 2012-12-08 20:25

เดี๋ยวนาาาา พึ่งเก๊ต 
คุณผู้หญิงลากไปซื้อของนี่อิชั้นรึเปล่าเคอะะะะะ

#11 By ~ฮารุน้อย~ on 2012-12-08 20:18

ดีใจด้วยยยยยยยยยยยยยยย

ฮาตกเคมีที่สุดและะะะะะะ Hot!

#10 By ~ฮารุน้อย~ on 2012-12-08 20:16

@luluke @itoon13 @vongolax27 @zerinjung @red-dango @varitasap แอร๊ยย ขอบคุณทุกความยินดีด้วยค่า >< ผ่านช่วงวุ่นวายแล้ว~
@nasoru01 สุดท้ายครอบครัวเราก็จะมายึด มธ.กันจะหมด :D มี๊คุงสู้ๆนะ ตอนพี่มาสอบก็ไม่ได้เคร่งอะไรมากหรอกติวมาแค่เดือนกว่าเอง เจ้าตั้งใจเรียนตั้งใจอะไรมามากกว่าพี่อีก สบายอยู่แล้วล่ะ

#9 By CHIP on 2012-12-08 09:03

ยินดีด้วยจ้าชิบปุซัง สอบติดแล้วน้า สู้ๆจ้ะ ใช้วันหยุดยาวให้เต็มที่นะคะ big smile

#8 By nebe on 2012-12-08 01:06

อั๊ยย่ะ ยินดีด้วยค่าาาาา >w<<<<

#7 By Red★Dango on 2012-12-08 00:31

ยินนดีด้วยค่าาาาาาาา

#6 By BlackcatZerin on 2012-12-08 00:24

ยินดีด้วยนะจ้ะ  ตอนนี้แรงกดดันมันเริ่มมาลงที่เราแบ้ว U _ U

#5 By ♦~Na$•Rü~♦ on 2012-12-07 21:27

เย้ เย้ เย้ววววววววว
เดี๋ยวกลับมาอ่านนะไปเล่นเกมส์ก่อน5555
open-mounthed smile

#4 By ♦~Na$•Rü~♦ on 2012-12-07 21:07

อร๊ากก ยินดีด้วยค่ะะ
(แบบว่าอ่านจบจนบรรทัดสุดท้าย รู้สึกตื่นเต้นแทนไงไม่รู้ 555)

#3 By Harububa on 2012-12-07 21:05

ยินดีด้วยนะครับ ผ่านความรู้สึกนี้มาเหมือนกัน กว่าจะเลื่อน scrollbar ลงมาได้ ลุ้นทุกบรรทัดเลย confused smile confused smile

#2 By iToon13 on 2012-12-07 19:48

แอร็ยย ยินดีด้วยนะค้า *จุดพลุฉลอง*cry

#1 By luluke on 2012-12-07 19:40